Paulo Coelho’s The Alchemist is a rather simple story. I think its genius lies in its simplicity. The story can be followed by child and adult alike, each one connecting with some aspect of the story and deriving some magical truth out of it.

The stories-within-the-story that captured my imagination the most included the one at the very beginning, ie the tale of Narcissus and the Lake. It’s such a funny statement on human nature. The idea that when each of us shows an interest in our fellow human, it is often a selfish interest is true, and sad in a funny way. Is it possible for a Narcissus to recognize the lake for its beauty, and for its generosity in sustaining various life forms or is he bound to only see his reflection when he peers at the lake’s surface? What of the lake? Does it not notice the vain, insecure man before it? How can the lake’s sole interest be the admiration of its reflection in Narcissus’s eyes? I hope I’m not as cynical as the one who coined and related that tale; I’m one of those who would like to believe that we all have a lot more to offer to the world than mere self-absorption.

I was enchanted by the shepherd, Santiago’s conversation with the wind and with the sun, maybe because it reminded me of the stories my grandparents used to tell me. These were stories in which humans and animals communed with nature and with the elements and learned lessons from them. It takes quite an imagination to dream up a conversation between a shepherd and the wind about love, and a parallel conversation between the shepherd and the sun. Who would have thought that the sun’s love for the earth was what kept the two attracted to each other, but also prevented them from coming any closer to each other?

The greatest lesson taught by this story is, I think, the transformative power of love. True love transforms people and those around them, making them better human beings. Alchemy places an emphasis on the process of transformation rather than on the end product of that transformation. It basically tells us that to get to our destination, we have to make a journey. It is that journey that is important, the destination is more like a secondary consideration.

I’m pondering on the wisdoms in this book and trying to connect them with life experience, or even with something like involvement in social activism or in the TakingITGlobal community. In our interaction with each other in this community, we learn different things about each other and the knowledge we gain transforms us and makes us want to be better world citizens. Perhaps our interactions here can be likened to alchemy?


This essay is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial 3.0 Unported License. Please feel free to use my writing for non-commercial purposes and do credit my name (Kahendi) as the writer.

Alchimie ?
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Paulo Coelho L'alchimiste est une histoire plutôt simple. Je pense ses mensonges de génie dans sa simplicité. L'histoire peut être suivie de l'enfant et l'adulte de même, chacun qui se relie à un certain aspect de l'histoire et qui dérive une certaine vérité magique hors de elle.

La histoire-dans-le-histoire qui a capturé mon d'imagination plus inclus celle à commencer très, IE le conte du narcisse et le lac. C'est un rapport si drôle sur la nature humaine. L'idée que quand chacun de nous des expositions un intérêt pour notre humain de camarade, il est souvent un intérêt égoïste est vrai, et triste d'une manière drôle. Est-ce qu'est-il possible que un narcisse identifie le lac pour sa beauté, et pour sa générosité en soutenant de diverses formes de vie ou est-il attaché pour voir seulement sa réflexion quand il dévisage sur la surface du lac ? Lequel du lac ? Ne note-t-il pas l'homme vain et peu sûr avant lui ? Comment l'intérêt unique du lac peut-il être l'admiration de sa réflexion dans les yeux du narcisse ? J'espère que je ne suis pas aussi cynique que celui qui a inventé et ai rapporté ce conte ; Je suis l'un de ceux qui voudraient croire que nous tous avons beaucoup plus pour offrir au monde que le seul égocentrisme.

J'ai été enchanté par le berger, la conversation de Santiago avec le vent et avec le soleil, peut-être parce qu'il m'a rappelé les histoires mes grand-pères utilisés pour me dire. C'étaient des histoires dans lesquelles les humains et les animaux ont communié avec la nature et avec les éléments et les leçons apprises de eux. Il prend tout à fait une imagination au rêve vers le haut d'une conversation entre un berger et le vent au sujet de l'amour, et une conversation parallèle entre le berger et le soleil. Qui aurait pensé qu'était l'amour du soleil pour la terre ce que gardé les deux a attiré entre eux, mais également empêché leur de venir plus près de l'un l'autre ?

La plus grande leçon enseignée par cette histoire est, je pensent, la puissance transformative de l'amour. L'amour vrai transforme des personnes et ceux autour de eux, leur faisant de meilleurs êtres humains. L'alchimie met un accent sur le processus de la transformation plutôt que sur le produit final de cette transformation. Il nous indique fondamentalement que pour obtenir à notre destination, nous devons faire un voyage. C'est ce voyage qui est important, la destination est plutôt une considération secondaire.

Je considère sur les wisdoms en ce livre et essaye de les relier à l'expérience de la vie, ou même à quelque chose comme la participation dans l'activisme social ou dans la communauté de TakingITGlobal. Dans notre interaction les uns avec les autres dans cette communauté, nous apprenons que les différentes choses au sujet de l'un l'autre et de la connaissance que nous gagnons nous transforme et nous incite à vouloir être de meilleurs citoyens du monde. Peut-être nos interactions ici peuvent être comparées à l'alchimie ?

¿Alquimia?
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Paulo Coelho El alquimista es una historia algo simple. Pienso sus mentiras del genio en su simplicidad. La historia se puede seguir por el niño y adulto igualmente, cada uno que conecta con un cierto aspecto de la historia y que deriva una cierta verdad mágica fuera de ella.

La historia-dentro--historia que capturó mi de la imaginación más incluido la que está en muy comenzar, IE el cuento del narciso y el lago. Es una declaración tan divertida sobre la naturaleza humana. El la idea que cuando cada uno de nosotros las demostraciones un interés en nuestro ser humano del compañero, él está a menudo un interés egoísta es verdad, y triste de una manera divertida. ¿Es posible que un narciso reconozca el lago para su belleza, y para su generosidad en sostener varias formas de vida o está él encuadernado para ver solamente su reflexión cuando él mira con fijeza en la superficie del lago? ¿Qué del lago? ¿No nota a hombre inútil, inseguro antes de él? ¿Cómo puede el interés único del lago ser la admiración de su reflexión en los ojos del narciso? Espero que no sea tan cínico como el quién acuñó y relacioné ese cuento; Soy uno de los que quisieran creer que todos tengamos mucho más ofrecer al mundo que el ensimismamiento mero.

Al pastor, conversación me encanté de Santiago con el viento y con el sol, quizá porque me recordó las historias mis abuelos usados para decirme. Éstas eran las historias en las cuales los seres humanos y los animales communed con la naturaleza y con los elementos y las lecciones aprendidas de ellas. Lleva absolutamente una imaginación el sueño encima de una conversación entre un pastor y el viento sobre amor, y una conversación paralela entre el pastor y el sol. ¿Quién habría pensado que el amor del sun para la tierra era lo que guardada los dos atrajo el uno al otro, pero también prevenido le de venir más cercano a uno a?

La lección más grande enseñada por esta historia es, yo piensa, la energía transformative del amor. El amor verdadero transforma a la gente y a ésas alrededor de ellos, haciéndoles seres humanos mejores. La alquimia pone un énfasis en el proceso de la transformación más bien que en el producto final de esa transformación. Básicamente nos dice que para conseguir a nuestra destinación, tengamos que hacer un viaje. Es ese viaje que es importante, la destinación está más bién una consideración secundaria.

Pondering en los wisdoms en este libro y estoy intentando conectarlos con experiencia de la vida, o aún con algo como la implicación en activismo social o en la comunidad de TakingITGlobal. En nuestra interacción con uno a en esta comunidad, aprendemos diversas cosas sobre uno a y el conocimiento que ganamos nos transforman y hacen que deseamos ser ciudadanos mejores del mundo. ¿Quizás nuestras interacciones aquí se pueden comparar a la alquimia?

Alchemia?
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Paulo Coelho Il Alchemist è una storia piuttosto semplice. Penso le relative bugie del genius nella relativa semplicità. La storia può essere seguita egualmente dal bambino ed adulto, ogni che collega con una certa funzione della storia e che deriva una certa verità magica da esso.

La storia-entro--storia che ha bloccato mio di immaginazione incluso quella molto all'inizio, IE il racconto del narciso ed il lago. È così dichiarazione divertente sulla natura umana. L'idea che quando ciascuno di noi esposizioni un interesse nel nostro essere umano del collega, esso è spesso un interesse egoista è allineare e triste in un senso divertente. È per un narciso possibile riconoscere il lago per la relativa bellezza e per il relativo generosity nel sostenimento delle forme di vita varie o è rilegato per vedere soltanto la sua riflessione quando scruta alla superficie del lago? Che cosa del lago? Non nota l'uomo inutile e insicuro prima di esso? Come può il solo interesse del lago essere l'ammirazione della relativa riflessione negli occhi del narciso? Spero che non sia cinico quanto quello chi ha coniato e che ho riferito quel racconto; Sono uno di coloro che vorrebbe credere che tutti abbiamo molto più offrire al mondo che il self-absorption puro.

Sono stato incantato dallo shepherd, conversazione de Santiago con il vento e con il sole, forse perché mi ha ricordato delle storia i miei grandparents usati per dirmi. Queste erano storia in cui gli esseri umani e gli animali communed con la natura e con gli elementi e le lezioni imparate da loro. Prende abbastanza un'immaginazione al sogno su una conversazione fra uno shepherd ed il vento circa amore e una conversazione parallela fra lo shepherd ed il sole. Chi avrebbe pensato che l'amore del sun per la terra fosse che cosa mantenuto i due si è attratto l'un l'altro, ma anche evitato loro venire affatto più vicino a vicenda?

La lezione più grande insegnata da questa storia è, io pensa, l'alimentazione transformative di amore. L'amore allineare trasforma la gente e quelle intorno loro, rendendo loro gli esseri umani migliori. L'alchemia dà un'importanza sul processo di trasformazione piuttosto che sul prodotto finale di quella trasformazione. Basicamente ci dice che per ottenere alla nostra destinazione, dobbiamo fare un viaggio. È quel viaggio che è importante, la destinazione è più come una considerazione secondaria.

Pondering sui wisdoms in questo libro e sto provando a collegarlo con esperienza di vita, o persino con qualcosa come la partecipazione al activism sociale o alla Comunità di TakingITGlobal. Nella nostra interazione con a vicenda in questa Comunità, impariamo che le cose differenti circa a vicenda e la conoscenza guadagniamo li trasforma e li incita a desiderare essere cittadini migliori del mondo. Forse le nostre interazioni qui possono essere paragonate all'alchemia?

Alchimie?
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Paulo Coelhos Der Alchemist ist eine ziemlich einfache Geschichte. Ich denke seine Genielügen in seiner Einfachheit. Die Geschichte kann vom Kind und Erwachsener, jeder gleich verfolgt werden anschließend an irgendeinen Aspekt der Geschichte und etwas magische Wahrheit aus ihr heraus ableitend.

Die Geschichte-innerhalb-dgeschichte, die mein Phantasieeingeschlossen die an sehr anfangen gefangennahm, IE die Geschichte der Narzisse und der See. Es ist solch eine lustige Aussage auf menschlicher Natur. Die Idee, daß, wenn jedes von uns Erscheinen ein Interesse an unserem Mitmenschen, es häufig ist-, ein egoistisches Interesse zutreffend ist und das traurig in einer lustigen Weise. Ist es möglich für eine Narzisse, den See für seine Schönheit zu erkennen, und für seine Großzügigkeit, wenn er verschiedene Lebensformen unterstützt, oder ist er sehen nur seine Reflexion verklemmt, wenn er an der Oberfläche des Sees blickt? Was des Sees? Beachtet es den nichtigen, unsicheren Mann nicht vor ihm? Wie kann das alleinige Interesse des Sees die Bewunderung seiner Reflexion sein an den Augen der Narzisse? Ich hoffe, daß ich nicht so zynisch wie das bin, wer prägte und bezog diese Geschichte; Ich bin einer von denen, die glauben möchten, daß alle wir viel mehr, der Welt als bloßer Self-absorption anzubieten haben.

Ich wurde vom Schäferhund, Gespräch Santiagos mit dem Wind und mit der Sonne, möglicherweise verzaubert, weil sie mich an die Geschichten meine Großeltern erinnerte, die verwendet wurden, um zu erklären mir. Diese waren Geschichten, in denen Menschen und Tiere mit Natur und mit den Elementen und den erlernten Lektionen von ihnen kommunizierten. Es nimmt durchaus eine Phantasie zum Traum herauf ein Gespräch zwischen einem Schäferhund und dem Wind über Liebe und ein paralleles Gespräch zwischen dem Schäferhund und der Sonne. Wer würde gedacht haben, daß die Liebe des Sonnen für die Masse war, was gehalten die zwei miteinander angezogen, aber ihnen an näeher an einander irgendwie kommen auch verhindert?

Die größte Lektion, die durch diese Geschichte unterrichtet wird, ist, ich denken, die transformative Energie der Liebe. Zutreffende Liebe wandelt Leute und die um sie um und bildet sie bessere Menschen. Alchimie legt einen Nachdruck auf dem Prozeß der Umwandlung anstatt auf dem Endprodukt dieser Umwandlung. Es erklärt uns, daß im Allgemeinen an unseren Bestimmungsort gelangen lassen müssen, wir eine Reise. Es ist diese Reise, die wichtig ist, der Bestimmungsort ist eher wie eine Sekundärbetrachtung.

Ich erwäge auf den wisdoms in diesem Buch und versuche, sie mit Lebenerfahrung oder sogar mit etwas wie Miteinbeziehung im Sozialaktivismus oder in der TakingITGlobal Gemeinschaft anzuschließen. In unserer Interaktion mit einander in dieser Gemeinschaft, erlernen wir, daß unterschiedliche Sachen über einander und das Wissen, die wir gewinnen, uns umwandelt und uns bessere Weltbürger sein wünschen läßt. Möglicherweise können unsere Interaktionen hier zur Alchimie verglichen werden?

Alchemy?
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Paulo Coelho O alquimista é uma história rather simples. Eu penso de suas mentiras do gênio em seu simplicity. A história pode ser seguida pela criança e o adulto igualmente, cada que conecta com algum aspecto da história e que deriva alguma verdade mágica fora dela.

A história-dentro--história que capturou meu da imaginação mais incluído essa no começo muito, IE o tale do Narcissus e o lago. É uma indicação tão engraçada na natureza humana. A idéia que quando cada um de nós mostras um interesse em nosso ser humano do companheiro, ele for frequentemente um interesse selfish é verdadeiro, e sad em uma maneira engraçada. É possível para um Narcissus reconhecer o lago para sua beleza, e para seu generosity em sustentar vários formulários de vida ou é encadernado para ver somente sua reflexão quando perscruta na superfície do lago? Que do lago? Não observa o homem vão, insecure antes dele? Como pode o único interesse do lago ser o admiration de sua reflexão nos olhos do Narcissus? Eu espero que eu não seja tão cínico quanto esse quem inventou e relacionei esse tale; Eu sou um daqueles que gostariam de acreditar que nós todos temos muito mais para oferecer ao mundo do que o mero self-absorption.

Eu enchanted pelo shepherd, conversação de Santiago com o vento e com o sol, talvez porque me lembrou das histórias meus grandparents usados me dizer. Estas eram as histórias em que os seres humanos e os animais communed com a natureza e com os elementos e as lições aprendidas deles. Faz exame completamente de uma imaginação ao sonho acima de uma conversação entre um shepherd e o vento sobre o amor, e de uma conversação paralela entre o shepherd e o sol. Quem pensaria de que o amor do sun para a terra era o que mantido os dois se atraiu, mas impedido também lhe da vinda mais perto de se?

A lição a mais grande ensinada por esta história é, mim pensa, o poder transformative do amor. O amor verdadeiro transforma povos e aqueles em torno deles, fazendo lhes seres humanos melhores. O Alchemy coloca uma ênfase no processo da transformação melhor que no produto de extremidade dessa transformação. Diz-nos bàsicamente que para começar a nosso destino, nós temos que fazer uma viagem. É essa viagem que é importante, o destino é mais como uma consideração secundária.

Eu pondering nos wisdoms neste livro e estou tentando conectá-los com a experiência da vida, ou uniforme com algo como a participação no activism social ou na comunidade de TakingITGlobal. Em nossa interação um com o otro nesta comunidade, nós aprendemos que as coisas diferentes sobre se e o conhecimento que nós ganhamos nos transformam e nos fazem querer ser cidadãos melhores do mundo. Talvez nossas interações aqui podem ser comparadas ao alchemy?

Alkemi?
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Paulo Coelhos Alkemisten är en snarlik enkel berättelse. Funderare I dess snille ligger i dess enkelhet. Berättelsen kan följas av barnet och vuxet likadant, varje som förbinder med någon aspekt av berättelsen och härleder någon magical sanning ut ur den.

Berättelse-inom--berättelsen som fångade min fantasi det mest inklusive den på den very början, ie sagan av pingstliljan och laken. Det är ett sådan roligt meddelande på människanaturen. Idén att, när varje av oss shows en intressera i vår med- människa, det är ofta ett själviskt, intressera, är riktig och ledsen i ett roligt långt. Är det möjligheten för att en pingstlilja ska känna igen laken för dess skönhet, och för dess generositet, i att tåla, bildar olikt liv, eller är han destinerad som endast ska ses att hans reflexion, när han plirar på lake'sen, ytbehandla? Vad av laken? Märker det inte den fåfänga otrygga manen för det? Hur kan lake'sen sula intresserar att vara beundran av dess reflexion i narcissuss synar? Jag hoppas I-förmiddagen som inte så är cynisk som den vem myntade och förband den saga; I förmiddag en av de som skulle något liknande för att tro att alla vi har ett lott mer som ska erbjudas till världen än bara self-absorption.

Jag tjusades av herden, Santiagos konversation med linda, och med sunen, kanske, därför att den påminde mig av berättelserna, berättar min van vid farföräldrar mig. Dessa var berättelser som människor och djur communed i med naturen och med beståndsdelarna och de lärda kurserna från dem. Det tar ganska en fantasi till drömmen upp en konversation mellan en herde och linda om förälskelse och en parallell konversation mellan herden och sunen. Skulle har vem tänkt att sun'sens förälskelse för jorden var vad som hölls tvåna tilldrog till varje annat, men också förhindrat dem från kommande any närmare varje annat?

Den mest stora kursen som undervisas av denna berättelse, är, I-funderare, det transformative driver av förälskelse. Riktig förälskelse omformar folk och de runt om dem, danande dem bättre människor. Alkemi förlägger en betoning på det processaa av omformning i stället för på avslutaprodukten av den omformning. Det berättar i stort oss att för att få till vår destination, vi måste att göra en resa. Det är den resa, som är viktig, destinationen är mer något liknande per sekundärt övervägande.

Förmiddag som I grubblar på wisdomsna i denna, bokar, och pröva att förbinda erfar even de med liv eller med något något liknandemedverkan i social aktivism eller i den TakingITGlobal gemenskapen. I vår växelverkan med varje annan i denna gemenskap lärer vi att den olika saker om varje annan och kunskapen som vi når omformar oss och gör oss att önska att vara bättre världsmedborgare. Kanske kan våra växelverkan här likeneds till alkemi?

Alchemy?
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Paulo Coelho Алхимик довольно просто рассказ. Я думаю свои лож гения в своей простоте. Рассказ может быть последован за ребенком и взрослым alike, каждым одним подключая с некоторым аспектом рассказа и выводя некоторую волшебную правду из его.

Рассказ-в пределах--рассказ захватил мое воображения вклюать одно на очень начинать, ie сказ Narcissus и озеро. Будет таким funny заявлением на человеческая природа. Идея что когда each of мы выставки интерес в нашем человеке собрата, ем часто шкурный интерес поистине, и уныло в funny дороге. По возможности для Narcissus узнать озеро для своей красотки, и для своей шедрости в терпеть различные формы жизни или он связан только для того чтобы увидеть его отражение когда он peers на поверхности озера? Из озера? Оно не замечает тщетного, insecure человека перед им? Как может интересом озера единственным быть восхищение своего отражения в глазах Narcissus? Я надеюсь я не как циническ как я чеканило и отнес тот сказ; Я одним из тех хотел были бы верить что мы все имеем намного больше предложить к миру чем простому самопоглощению.

Я был заколдован чабаном, переговором Santiago с ветром и с солнцем, возможно потому что он reminded я рассказов мои grandparents используемые для того чтобы сказать мне. Эти были рассказы в люди и животные общин с природой и с природная стихия и выученными уроками от их. Оно принимает довольно воображение к сновидению вверх по переговору между чабаном и ветром о влюбленности, и параллельный переговор между чабаном и солнцем. Подумало бы что влюбленность солнца для земли была, котор держат 2 привлекл to each other, но также предотвращено им от приходить нисколько closer to?

Большой урок наученный этим рассказом, я думает, transformative сила влюбленности. Поистине влюбленность преобразовывает людей и те вокруг их, делающ ими более лучшие людские существования. Alchemy устанавливает внимание на процессе преобразования rather than на конечном продукте того преобразования. Оно основно говорит нам что для того чтобы получить к нашему назначению, мы должны сделать путешествие. Будет тем путешествием важно, назначение more like вторичное рассмотрение.

Я pondering на wisdoms в этой книге и пытаюсь соединить их с жизненным опытом, or even с что-то как запутанность в социальном activism или в общине TakingITGlobal. В нашем взаимодействии друг с другом в этой общине, мы учим по-разному вещами о себе и знании, котор мы приобретаем преобразовывают нас и делают нас хотеть быть более лучшие граждане мира. Возможно наши взаимодействия здесь можно likened к alchemy?

Alchimie?
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Paulo Coelho's De alchimist is een eerder eenvoudig verhaal. Ik denk zijn genie in zijn eenvoud ligt. Het verhaal kan door kind en volwassene gelijk worden gevolgd, elke één die aan één of ander aspect van het verhaal verbindt en wat magische waarheid afleidt uit het.

Het verhaal-binnen-de-verhaal dat mijn verbeelding het meest inbegrepen helemaal bij het begin, d.w.z. het verhaal van Narcissen en het Meer ving. Het is zulk een grappige verklaring over menselijke aard. Het idee dat wanneer elk van ons een rente in onze medemens toont, het vaak een egoïstische rente is is waar, en droevig op een grappige manier. Is het mogelijk voor een Narcis om het meer voor zijn schoonheid, en voor zijn grootmoedigheid in het ondersteunen van diverse het levens te erkennen vormen of wordt hij gebonden om zijn slechts te zien gedachtengang wanneer hij aan de oppervlakte van het meer tuurt? Wat van het meer? Merkt het niet de verwaande, onzekere man vóór op het? Hoe kan de enige rente van het meer de bewondering van zijn gedachtengang in de ogen van Narcissen zijn? Ik hoop ik niet zo cynisch zoals ben wie muntte en dat verhaal vertelde; Ik ben één van zij die zouden willen geloven dat wij allen a lot more om aan de wereld hebben aan te bieden dan zuivere zelf-absorptie.

Ik was enchanted door de herder, het gesprek van Santiago met de wind en met de zon, misschien omdat het me aan de verhalen mijn grootouders herinnerde die worden gebruikt om me te vertellen. Dit waren verhalen waarin de mensen en de dieren met aard en met de elementen in nauw contact stonden met en lessen van hen leerden. Het neemt vrij een verbeelding om een gesprek tussen een herder en de wind over liefde omhoog te dromen, en een parallel gesprek tussen de herder en de zon. Who zou gedacht hebben dat de liefde van de zon voor de aarde wat twee aan elkaar aangetrokken hield, was maar ook hen verhinderde dichter aan elkaar te komen?

De grootste les die door dit verhaal wordt onderwezen is, denk ik, de transformatieve macht van liefde. De ware liefde zet mensen en die rond hen om, die tot hen maken beter mensen. De alchimie legt een nadruk op het proces van transformatie eerder dan op het eindproduct van die transformatie. Het vertelt ons fundamenteel dat om aan onze bestemming te krijgen, wij een reis moeten maken. Het is dat de reis die belangrijk is, de bestemming meer als een secundaire overweging is.

Ik denk op wisdoms in dit boek na en probeer om hen aan het levenservaring, of zelfs aan iets als betrokkenheid te verbinden in sociaal activisme of in de gemeenschap TakingITGlobal. In onze interactie met elkaar in deze gemeenschap, leren wij verschillende dingen over elkaar en de kennis wij transformaties ons bereiken en ons maken willen betere wereldburgers zijn. Misschien kunnen onze interactie hier met alchimie worden vergeleken?

خيمياء?
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
[بولو] [كلهو] ال [ألشميست] قصة بسيطة بالأحرى. أنا أفكّر ه عبقريّة أوضاع في بساطته. القصة يستطيع كنت تبعت بطفلة وبالغ بشكل, [إش ون] يربط مع بعض مظهر من القصة ويستنتج بعض حقيقة سحريّة من هو.

ال [ستوريس-ويثين-ث-ستوري] أنّ على قبض ي تخيل ال أكثر يتضمّن الواحدة في ال جدّا يبدأ, [إي] الحكاية ال [نرسسّوس] والبحيرة. هو هذا بيان مضحكة على طبيعة إنسانيّة. الفكرة أنّ عندما كلّ من نا أعراض فائدة في نا رفيقة إنسان, هو غالبا فائدة أنانيّة يصحّ, وحزينة في طريق مضحكة. يكون هو يمكن ل [نرسسّوس] أن يميّز البحيرة لجماله, ولسخاءه في يبقي [ليف فورم] مختلفة أو يكون هو مقيّدة أن فقط رأيت إنعكاسه عندما أنعم النّظر هو في البحيرة سطح? ماذا من البحيرة? هو لا يلاحظ التافهة, رجل غير آمن قبل هو? كيف يستطيع البحيرة فائدة وحيدة كنت الإعجاب من إنعكاسه في [نرسسّوس] أعين? أنا آمل ليس أنا مثل ساخرة بما أنّ الواحدة الذي سكّ وارتبط أنّ حكاية; أنا واحدة من أنّ الذي أحبّ أن يصدق أنّ يتلقّى نحن كلّ [ا لوت مور] أن يقدّم إلى العالم من [سلف-بسربأيشن] مجرّدة.

أنا كان سحرت بالراعي, سانتياغو محادثة مع الريح ومع الشمس, ربّما لأنّ هو ذكّرني من القصص جدي يستعمل أن يقولني. هذا كانوا قصص في أيّ أناس وحيوانات [كمّون] مع طبيعة ومع العناصر ويعلم دروس من هم. هو يأخذ الى حدّ بعيد تخيل إلى حلم فوق محادثة بين راعي والريح حول حالة حبّ, ومحادثة موازية بين الراعي والشمس. الذي فكّر أنّ الشمس كان حالة حبّ للأرض ماذا يحافظ الاثنان يجذب [تو ش وثر], غير أنّ أيضا يمنعهم من يأتي أيّ [كلوسر تو] بعضهم بعضا?

الدروس عظيمة يعلم ب هذا قصة, أنا يفكّر, القوة [ترنسفورمتيف] حالة حبّ. صحّ يغيّر حالة حبّ الناس وأنّ حول هم, يجعلهم [هومن بينغ] جيّدة. خيمياء يضع توكيد على العملية التحويل [رثر ثن] على ال [إند برودوكت] من أنّ تحويل. هو أساسيّا يقولنا أنّ أن يحصل إلى غايتنا, نحن يضطرّ جعلت سفر. هو أنّ سفر أنّ يكون مهمّة, الغاية أشبه إعتبار ثانويّة.

أنا أفكّر على ال [ويسدومس] في هذا كتاب وأحاول أن يربطهم مع حياة خبرة, [أر فن] مع شيء مثل تورط في فعالية اجتماعيّة أو في [تكينجتغلوبل] جماعة. في تفاعلنا مع بعضهم بعضا في هذا جماعة, يعلم نحن أشياء مختلفة حول بعضهم بعضا والمعرفة نحن نكسب يغيّروننا ويجعلنا أردت أن يكون جيّدة عالم مواطنات. ربّما تفاعلاتنا هنا يستطيع كنت شبعت إلى خيمياء?